Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010

Μ'άρεσε από το πρώτο λεπτό που το άκουσα !!!



Δε με νοιάζουν τα ψώνια που ζούνε στα σαλόνια,
ούτε θέλω να γίνω μία θαμπή εικόνα.
Δε με νοιάζει το πλήθος,
ούτε τι λέει ο μύθος,
ούτε θέλω να γίνω άλλος ένας κρίκος
όσο υπάρχουν τα μπλουζ (x2)

Δε με νοιάζουν οι τύποι,
και η λογιστική τους.
Η ζωή είναι απλή, εξίσωση x+y
x για την παρέα, y για μουσική. (x2)

Δε με νοιάζει ο κόσμος που έχει γίνει κακός,
ούτ' εγώ τον νοιάζω έτσι κι αλλιώς.
Μόνος μου τραβάω για το δρόμο σκυφτός. (x2)

Δε μ' αρέσει η γυναίκα να ντύνεται στην πένα,
ούτε μ' αρέσει να μου το παίζει και καλά παρθένα.
Δε με νοιάζει αν έχει κάμποσα κουσούρια,
φτάνει να μην γκρινιάζει και να 'χει ωραία μπούτια.
Όσο υπάρχουν τα μπλουζ (x2)

Δε με νοιάζουν οι τύποι,
και η λογιστική τους.
Η ζωή είναι απλή, εξίσωση x+y
x για την παρέα, y για μουσική. (x2)

Δε με νοιάζει ο κόσμος που έχει γίνει κακός,
ούτ' εγώ τον νοιάζω έτσι κι αλλιώς.
Μόνος μου τραβάω για το δρόμο σκυφτός.
Και μόνος μου τραβάω για το δρόμο σκυφτός.

Όταν θα 'ρθει και φύγει πάλι ο καιρός
εγώ θα ξέρω πως δε θα γίνετ' αλλιώς.
Θα 'χω πάρει το δρόμο, με το κεφάλι ψηλά.
Τα μυαλά μου θα είναι ίσως τόσο αδειανά.
Όσο υπάρχουν τα μπλουζ.
Γιατί έχω τα μπλουζ.

Δε με νοιάζουν οι τύποι,
και η λογιστική τους.
Η ζωή είναι απλή, εξίσωση x+y
x για την παρέα, y για μουσική. (x2)

Δε με νοιάζει ο κόσμος που έχει γίνει κακός,
ούτ' εγώ τον νοιάζω έτσι κι αλλιώς.
Μόνος μου τραβάω για το δρόμο σκυφτός (x2)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου